Je kan er nooit omheen, ook al wil je het ZO graag. En dat maakt het zo vervelend.

Je kan nog zo je best doen je er tegen te verzetten, maar dat zal het effect alleen maar versterken.

Het kan op ieder moment langskomen. Op een lange tv avond in je eentje, of wanneer je knus met z'n tweeën op de bank ligt. In de auto op weg naar een verjaardag, in de bioscoop. Wat het vervelendste is, is toch wel als het rond de kerst gebeurt, want dan is het effect op mij altijd het ergst.

Het feit dat het zo cheesy is, en zo gemaakt en gericht op het effect wat het teweeg moet brengen maakt dat ik me er tegen wil verzetten. Zoals een kind zich verzet tegen het eten van spruitjes..

Ja, ik ben nu eenmaal een vrouw en ja ik ben nu eenmaal een emotioneel wezen dat al huilt als iemand haar chili con carne niet wil eten…(sorry Bram voor dit voorbeeld).

Dus ik zal me erbij neer moeten leggen dat ik het altijd zal moeten ondergaan op de momenten dat het aan me voorbij komt.

Voor iedereen die zich nu af aan vraagt waar ik het in vredesnaam over heb.

Lieve kijkbuiskinderen, ik heb het over de Merci reclames. Ja, die chocolaatjes, die per een stuk of 24 verpakt zitten in een doosje met heel groot..euh ja..Merci erop.

Je kent ze wel: ‘jij bent het lichtste puntje aan mijn horizoooon…’

Met een prachtig beeld van een kapelletje in een bergachtig landschap, waarin 2 mensen in dikke winterjassen liefkozend naar elkaar lachen.

Elke keer als deze reclame langskomt, krijg ik kippenvel. Ik wil dat niet, ik vind het te stom.

En rond Kerst, wat ik net al beschreef, kan ik in een slechte bui huilen om deze reclame…

En wat denk je, ik ben dit aan het schrijven, en de reclame waar ik vanmiddag nog kippenvel van kreeg, ook al was het 20 graden buiten is ‘as we speak’ op TV.

‘jij bent de trouwe bouwsteen in mijn fundament’.

De nieuwe reclame gaat over 2 mannen, je ziet ze als kind met elkaar spelen, als studenten feest vieren en als oude mannen elkaar weer ontmoeten (ik denk met de achterliggende reden dat ze elkaar zo’n 30 jaar niet gezien hebben) en elkaar omhelzen.

Ik weet niet of Merci zich meer wil richten op de consument man. Zodat de mannen de komende maanden zich niet beschaamd hoeven te voelen als ze een pak chocolaatjes krijgen. Of juist op de consument vrouw. Want ja dames en heren, toen ik de 2 mannen elkaar zag omhelzen, kreeg ik het weer te zwaar.

Zucht….

Ik zal het moeten ondergaan, maar ik beloof mezelf en jullie nu dat ik tot de maanden na Kerst de reclame weg zal zappen als ik hem zie. Want in de laatste maanden van het jaar wordt je doodgegooid met de reclame. En ik was niet van plan die maanden te gaan huilen.

Merci merci!

Groetjes,

Sens